Voetballen is leuker dan:

• Op visite bij je schoonfamilie.
  Wie hou je nou voor de gek? Jij mag ze niet, ze mogen jou niet en het komt toch nooit meer goed. Terwijl je boerend van de cola of spa rood (want je moet nog rijden) in de bedompte huiskamer van je schoonouders zit, had je schitterende acties kunnen maken op het veld en waardering kunnen oogsten van mensen die wel om je geven: je elftalgenoten.
   
• Uitslapen.
  Want uitslapen is een overschat fenomeen. Welbeschouwd word je er niet blijer van. Je krijgt een hekel aan jezelf, en terecht. Waarom niet fris & fruitig je bedje uitspringen bij de eerste tonen van de wekker, een lekkere koude douche en dan goedgeluimd naar het veld, naar je vrienden? Daar wordt je als mens completer van.
   
• Klussen.
  Laten we wel wezen: als je behangen, schilderen, timmeren of metselen echt leuk had gevonden, was je wel in de bouw gaan werken. Tip: geef je vriendin de DVD-box "Eigen huis & tuin" met alle seizoenen. Laat haar desnoods eigenhandig zien dat in de soep roeren als manuele vaardigheid niet zo gek ver verwijderd ligt van een blik verf mengen. En gun jezelf elke zondag dat stukje beweging dat jij en je buik zo goed kunnen gebruiken.
   
• Kinderen.
  Ik snap dat ik me hier op glad ijs begeef, maar het moet maar even. Die schatjes van kinderen gaan je gedurende hun levensloop per stuk gemiddeld een tonnetje euro's kosten aan luiers, zakgeld, brommers, dansles, rijlessen en studiekosten. Je zit nu waarschijnlijk zo'n beetje in de fase dat je nog maar 10 minuten slaap per nacht hebt want luier, want honger, want dorst, want nachtmerrie. Of ze kunnen net praten en geven je nu al een grote bek. Als ze gaan puberen gaan ze zich voor je schamen en zul jezelf regelmatig rond middernacht in de auto terugvinden om ze op te halen van een schoolfeestje. Talloze ouderavonden staan je nog te wachten met vervelende leraren die je er min of meer van zullen beschuldigen genetisch afval op de wereld te hebben gezet. Wat nou "Je krijgt er zoveel voor terug"? Vind je zelf ook niet dat er wel iets tegenover al die opoffering van jouw kant mag staan? Zoals de vrijheid om op zondag twee keer drie kwartier geheel jezelf te zijn en je voetbaldagdromen van wervelende acties, geweldige passes en schitterende goals te verwezenlijken? Ik vind van wel.
   
• Relaties.
  Je bent er altijd voor haar. De schouder om op uit te huilen. Een begripvol luisterend oor. Net doen alsof je het wél lekker vindt wat ze gekookt heeft. Alle begrip voor hoofdpijntjes en menstruele blues. Elke week een bloemetje en minimaal twee keer per dag zeggen dat je van d'r houdt. En als ze in de auto naast je zit en het buiten 28 graden is met allerlei schaarsgeklede jonge veulens op het fietspad, dan blijf jij keurig netjes je ogen op de weg houden en ondertussen ook nog begripvol knikken als ze klaagt dat ze maar niet begrijpt waarom ze in haar part-time baan van 16 uur geen carriere-kansen krijgt. Dan is het toch niet teveel gevraagd dat jij één keer in de week even wat voor jezelf mag doen?