Voorwaarts - 't Goy 5-2 (3-0)

Van onze speciale verslaggever & tevens keeper Kevin Oostveen

 

Zo beste voetbalvrinden. De gestolen overwinning van afgelopen weekend nog vers in het geheugen en vandaag stond alweer de volgende competitiekraker op het programma. Thuis tegen ’t Goy. Een geduchte tegenstander, want deze koploper had 5 van de 6 wedstrijden gewonnen. Het beloofde weer eens een ouderwets spannende middag te worden. Was Maarten op tijd, te laat of te vroeg? Wie kan er spelen? Wie mag er spelen?

 

Eerder deze week moest Chris een traantje van geluk wegpinken toen hij (voor het eerst dit seizoen) geen paniekmailtje hoefde te versturen om een compleet elftal bijeen te krijgen. Ruim voldoende Voorwaarts krijgers hadden zich verzameld om deze middag een prima pot op de mat neer te zetten. En zo geschiedde.

 

Tot op het bot geconcentreerd begonnen de mannen van Voorwaarts aan de wedstrijd. Michel had wat tactische wijzigingen doorgevoerd en dit pakte goed uit. Met gepaste voorzichtigheid werd de tegenstander afgetast en al gauw bleek dat de koploper (vandaag) niet zo fantastisch voetbalde. Dus gooiden wij alle schroom van ons af en togen ten aanval! Het balletje werd rustig rondgetikt. Slimme steekpasses en speldenprikken maakten de verdediging van de vijand onzeker. Mogelijkheden en mogelijkheden tot kansen ontstonden en wij roken bloed.

 

Anton, terug van weggeweest en het scoren nog immer niet verleerd, worstelde met de gedachte dat hij dan wel scoort, maar die hattrick van Arjen zat hem toch dwars. Daar moet wat aan gedaan worden. Daarom besloot hij zijn voeten te laten spreken. En hoe! Binnen een half uur stond daar zowaar keihard een zalige 3-0 op het (nog aan te schaffen) scorebord. De eerste goal kwam uit een hoge voorzet die hij bij de tweede paal goed controleerde. Wat volgde was een schot dat de keeper alleen nog hoorde: 1-0. De 2-0 kwam uit een solo van, alweer Anton, die de gehele verdediging en daarna ook nog eens de keeper omspeelde gevolgd door een simpel intikkertje. Helemaal goed. De 3-0 was er eentje die de keeper mental deed breken. Een schot wat houdbaar lijkt, de keeper raakt em nog aan, maar de bal zit gewoon in het netje. 3-0 een huilende keeper en tijd voor thee.

 

In de rust hadden wij elkaar nog zo op het hart gedrukt vooral het eerste kwartier geen averij op te lopen en toch ging dit niet helemaal zoals wij dit gepland hadden. Kevin meende dat het publiek altijd de grote winnaar moet zijn en dat een beetje spanning in het scoreverloop best op zijn plaats was. Uit een van de spaarzame aanvallen van ’t Goy kopte hullie de bal via de grond richting het doel. De bal leek houdbaar maar Kevin wist toch niet te voorkomen dat de nul gehouden werd. Vijf minuten na rust: 3-1 da’s balen. Zou dit dan weer zo’n billenknijper worden? Gauw vergeten en weer verder voetballen.

 

En dat deden we ook. Voorwaarts legde een pot op de mat die zijn weerga niet kende. Er werd verdomd aardig gespeeld. De organisatie stond en de tegenstander probeerde van alles maar kon geen bres slaan in onze verdediging. Willem en Wim wonnen elk duel op de flanken en Patrick heerste centraal achterin. Toen de aanvalsdrift van de vijand luwde, vonden wij het wel weer eens tijd om te scoren. Bij een strakke voorzet van links denderde Fred de zestien in, kwam voor zijn man, zeilde door de lucht en werkte de bal a la Bep Bakhuis in de touwen. 4-1 Niets aan het handje.

 

Het publiek was wederom de grote winnaar. Vijf doelpunten waarvan vier van Voorwaarts en een prima pot. Wat wil je nog meer? Spanning. Daar zorgde Kevin wel voor. Bij een aanval van t Goy die bij voorbaat gedoemd was te mislukken miste hij de bal volledig. Hierdoor werd het pardoes 4-2 en was de spanning volledig terug in de wedstrijd. Niet echt goed voor het zelfvertrouwen.

 

Gelukkig vond Anton dat zijn piekfijne hattrick nog een gouden randje verdiende. Dit deed hij door ook nog maar even doodleuk zijn vierde goal te maken. Een hoog geplaatst schot deed het net weer bollen en de 5-2 eindstand stond op het bord. Goed bezig. Rustig tikten wij de wedstrijd uit want de tegenstander was niet meer bij machte enig fatsoenlijk voetbal te laten zien. Wij hadden de koploper voetballes gegeven en daar viel niets op af te dingen.